Dwa sposoby palenia
Kadzidła dzielą się na dwie grupy. Kadzidła samopalne po zapaleniu utrzymują żar: to kadzidełka w patyczkach, stożkowe, stożkowe z wstecznym dymem, w postaci sznurka oraz samopalne proszki. Zapala się czubek, czeka, aż zajmie się ogniem, gasi płomień i pozwala mu się tlić. Żywica, kawałki drewna i większość sypkich mieszanek nie utrzymują żaru, dlatego kładzie się je na źródle ciepła, zwykle na tabletce węgla drzewnego, a one uwalniają zapach pod wpływem ogrzewania.
Patyczki, stożki i wsteczny dym
Kadzidełko w patyczku pali się około 30-60 minut i daje cienką, równą smużkę dymu. Stożek pali się szybciej, około 15-30 minut, z pełniejszym zapachem, a jego podstawa mocno się nagrzewa, więc potrzebuje naczynia odpornego na ciepło. Kadzidełko stożkowe z wstecznym dymem ma drążony kanał, który kieruje dym w dół, na specjalną podstawkę, i działa tylko w nieruchomym powietrzu, przy zamkniętych oknach na czas palenia.
Żywica na węglu
Tabletkę szybko zapalającego się węgla należy rozpalić przy pomocy szczypiec, położyć na piasku w misce odpornej na ciepło i odczekać od pięciu do dziesięciu minut, aż pokryje się szarym popiołem. Następnie dodaje się kawałek żywicy wielkości groszku. Węgiel jest bardzo gorący i wydziela tlenek węgla, dlatego należy mieć uchylone okno i nigdy nie używać go w małym, zamkniętym pomieszczeniu.
Kilka dobrych zasad
Na początek wystarczy jedno kadzidełko w patyczku lub jedna niewielka szczypta, w pomieszczeniu, które dobrze Państwo znają. Kadzidła należy trzymać z dala od zasłon, półek i roślin oraz poza zasięgiem dzieci i zwierząt. Po paleniu pomieszczenie warto przewietrzyć. Kadzidła przechowywane w suchym, zamkniętym pudełku zachowują zapach przez długi czas.




