Budda

Co oznacza figurka

Budda oznacza przebudzony. Taki tytuł nadano Siddharthcie Gautamie, który nauczał na równinie Gangesu przed około dwoma i pół tysiącem lat. Figurka jest przypomnieniem osoby i drogi: uważność, życzliwość i cierpliwość można ćwiczyć, dzień po dniu.

Przez kilka stuleci wczesna sztuka buddyjska ukazywała go jedynie za pomocą znaków, takich jak ślad stopy, puste siedzisko czy drzewo. Postacie w ludzkiej formie pojawiły się około pierwszego wieku n.e., w Gandharze i Mathurze na północy subkontynentu.

Pozy i gesty dłoni

Siedzący Budda zwykle medytuje. Stojący naucza lub idzie wśród ludzi. Leżący Budda, spoczywający na prawym boku, ukazuje jego ostatnie odejście, parinirwanę, i w sztuce buddyjskiej jest to spokojny obraz dopełnienia.

Resztę opowiadają dłonie, czyli mudry. Dłonie spoczywające na kolanach, wnętrzem do góry, oznaczają medytację. Prawa dłoń sięgająca w dół, by dotknąć ziemi, przywołuje noc przebudzenia, gdy wezwał ziemię na świadka. Uniesiona otwarta dłoń to gest braku lęku, a palce złączone na piersi oznaczają nauczanie.

Ustawienie Buddy w domu

Zwyczaj buddyjski wymaga miejsca czystego i podwyższonego: półki, niskiego stolika lub domowego ołtarza, nigdy podłogi i nigdy łazienki. Wiele osób ustawia figurkę zwróconą do wnętrza pokoju lub w stronę drzwi, zostawiając wokół odrobinę miejsca na świecę, kwiat lub kadzidełka.

Wybór figurki

Warto wybrać gest, do którego chce się wracać: medytację do kącika do czytania, dłoń dotykającą ziemi do biurka, przy którym podejmuje się decyzje. Okrągła, roześmiana postać z workiem to Budai, mnich z chińskiego folkloru, inna postać niż sam Budda. Kurz najlepiej ścierać miękką, suchą ściereczką.