Om

Co oznacza

Om jest najpierw dźwiękiem, a dopiero potem znakiem. Upaniszady mówią o nim jako o dźwięku Brahmana, najwyższej rzeczywistości, a jeden krótki tekst, Mandukja Upaniszada, poświęcony jest mu w całości. Jego trzy dźwięki oznaczają tam czuwanie, sen ze snami i sen bez snów, a cisza po nich stan wykraczający poza wszystkie trzy.

Zapisany znak

Zakrzywiony znak w piśmie dewanagari oznacza początek tekstów i inskrypcji mniej więcej od VI wieku. Dziś wisi nad drzwiami, otwiera zaproszenia ślubne i stoi na domowych ołtarzach w Indiach, Nepalu i nie tylko. Sylaby używają także buddyści, najsłynniej w mantrze Om mani padme hum.

W hinduskich domach sylaba ta otwiera dzień: zaczyna się od niej mantra Gajatri, recytowana przez wielu każdego ranka, a także niezliczone inne modlitwy.

W domu

Zgodnie z hinduskim zwyczajem znak Om umieszcza się w czystym, wysokim miejscu: nad drzwiami, na ołtarzu, na ścianie pokoju do praktyki. Nie powinien znajdować się na podłodze, dywanach ani wycieraczkach, gdzie dotykałyby go stopy.

Intonowanie

Om jest po to, by go słyszeć. Należy wziąć pełny wdech i pozwolić, by dźwięk popłynął z wydechem: długie otwarte a, przechodzące w u, zamykające się mruczeniem na m, a potem cisza. Trzy powtórzenia wystarczą, by zmienić tempo poranka.

Nie trzeba robić tego głośno. Niski, równy pomruk, który czuje się w klatce piersiowej i w twarzy, jest bliższy praktyce niż głośność, i sprawdza się na krześle przy biurku tak samo jak na macie. Niektórzy liczą powtórzenia na mala, sznurze ze 108 koralików.