£33 üzeri ücretsiz kargo · Birleşik Krallık’tan gönderim · vergiler dahil

Yer Bırakmayan Gün İçin Bir Mektup

Yazan Alex PervovYayın 6 dk okuma

A quiet writing desk in evening light with an open handwritten letter, a rough amethyst point, an unlit incense stick and a cup of cold tea.

Bazı günler öylece bitmez, tükenir. Bir kriz yaşandığından değil; durmaksızın gelen küçük talepler üst üste biriktiğinden, sabaha başlayan kişinin yerini sessizce, yalnızca devam etmiş biri alır. Bu, kişisel gelişim rafından daha eski bir biçimi kullanarak o güne yanıt yazma rehberidir.

Kimsenin okuması beklenmeyen bir el yazması

Marcus Aurelius, Meditations adlı eserini (Yunanca, Τὰ εἰς ἑαυτόν, "Kendisine") MS 170 ile 180 yılları arasında, Tuna sınırındaki askerî seferler sırasında yazdı. Onları hiçbir zaman yayımlamadı. Onlara hiçbir zaman bir başlık vermedi. Notlar kendisinden başka hiç kimseye hitap etmiyordu: Günün sonunda kendisine hiç yer bırakmayan günlerin ardından, dönüşmeye çalıştığı hâline yazan bir Roma imparatoru. El yazması tesadüfen günümüze ulaştı. Onun dolaşımda olan bir metin olarak bilindiğine dair en eski kayıt, yazarın ölümünden yedi yüzyıldan fazla zaman sonra, Caesarea'lı Arethas'ın yaklaşık MS 907'de yazdığı bir mektupta görülür.

Niyete göre0 adet Aç →
Bu rehberde 7
  1. 1Kimsenin okuması beklenmeyen bir el yazması
  2. 2Günün aslında neyi alıp götürdüğü
  3. 3Neden liste değil de mektup?
  4. 4Ma: mektubu mümkün kılan duraklama
  5. 5Gönderilmeyen mektup
  6. 6Nasıl yazılır?
  7. 7Yanınızda taşıdığınız mektup

Bu gerçek üzerinde durmaya değer. Batı geleneğinin en çok okunan pratik felsefe eserlerinden biri, başlangıçta özel bir mektuptu. Bir inceleme değil. Yayımlanmış bir sav değil. Gün kendisini açıkça göremeyeceği kadar dolu olduğu için, yeniden bakabilmenin yolunu yazmakta bulan bir adamın kendisine yazdığı bir mektup.

Hiç yer bırakmayan gün her zaman vardı. Ona yanıt yazma pratiği de öyle.

Günlük Tütsü Çubukları 15 g Satya
Normal fiyat £172
Birim fiyatı£114.67 / kg
Bunu satın al

Günün aslında neyi alıp götürdüğü

İnsanı bunaltan gün nadiren dramatiktir. Genellikle tek bir felaket değil, bir dokudur: uzayan toplantı, özenli bir yanıt gerektiren mesaj, yetersiz bilgiyle verilen karar, verdiğinden fazlasını isteyen konuşma. Günün sonunda kişi her yerde var olmuş, ama özellikle hiçbir yerde bulunmamıştır. Asıl kayıp budur; yorgunluk değil, saatlerin içinde otomatik pilotta ilerlemiş, seçim yapmak yerine tepki vermiş olma hissi.

Seneca, MS 63-65 yılları civarında yazdığı Lucilius'a Mektuplar eserinin ilk mektubuna, her günün sonunda zamanı "geri alma" talimatıyla başladı. Onu verimlilik açısından gözden geçirmek için değil. Saatlerin sormadan tükettiğini dikkat yoluyla geri almak için. Seneca için akşam, gevşeme zamanı değildi. Bilince dönüş zamanıydı.

Mektubun hitap ettiği karşıt güç budur: zor gün değil, tanık olunmadan yaşanan gün. Mektup, insanın kendisine tanık olma biçimidir.

Neden liste değil de mektup?

Günlük kaydı her şey olabilir. Liste bir katalogdur. Mektup ise ikisinin de gerektirmediği bir şeyi gerektirir: bir alıcı. Alıcı hayalî olsa bile - günün kendisi, yarının benliği, sabah yedide olduğunuz kişi - hitabın dil bilgisel gerçekliği yazma biçiminizi değiştirir. Bir yerden başlamalı ve bir yerde bitirmelisiniz. Öte tarafta başka bir bilincin varlığını varsayan bir cümle kurmalısınız. Bu varsayım süs değildir. Yapısaldır. Yazarı saf tepkiden çıkarıp anlatıya, dolayısıyla anlamaya daha yakın bir yere taşır.

İki gelenek bu geçişi birbirinden bağımsız olarak, aralarında yüzyıllar olacak şekilde biçimlendirdi.

Marcus Aurelius ve Seneca'nın uyguladığı Stoacı akşam muhasebesi, günü kendini cezalandırmak için değil, kendini tanımak için gözden geçirmekti: Ne yaptım, ne yapmayı başaramadım, nerede seçim yerine alışkanlık beni sürükledi?

Ignatius of Loyola tarafından Spiritual Exercises eserinde biçimlendirilen Ignatiusçu Examen (ilk kez yaklaşık 1522-1524 yıllarında el yazması olarak dolaşıma girdi, 1548'de Latince yayımlandı), beş aşamada ilerler: şükran, farkındalık, gözden geçirme, karşılık, karar. Ignatius bunun bir suçluluk çalışması olmadığını açıkça belirtti. Uygulayıcılara, başarısızlıklarını listelemek yerine "teselli ve ıstırap" duygularını - hayata doğru çekildikleri ve içlerine kapandıkları yerleri - fark etmelerini öğütledi. Examen, dua biçiminde yazılmış, benlikten daha büyük bir şeye hitap eden bir gün mektubudur. Yapısı, Seneca'nın on beş yüzyıl önce anlattığı yapıyla neredeyse aynıdır.

Sıradaki: Her gün sunağımda aslında ne yapıyorum?Ritüeller · 4 dk okuma

Her iki gelenek de uygulayıcıdan bir şeyi düzeltmesini istemez. İkisi de görmesini ister.

Ma: mektubu mümkün kılan duraklama

Japoncada ma (間) sözcüğü, olaylara anlamını veren, yüklü ve anlamlı bir aralığı, olaylar arasındaki alanı ifade eder. Karakter, "kapı" ve "güneş" ya da "ay" öğelerini birleştirir: Bir açıklıktan görülen ışık. Mimaride, müzikte, Noh tiyatrosunda ve bir konuşmanın nefes alışında karşımıza çıkar. Ma boşluk değildir. Tam da öncesinde bir şey, sonrasında da başka bir şey olduğu için anlam taşıyan duraklamadır.

Güne bir mektup yazmak bir ma eylemidir. Olanlarla ondan çıkardığınız anlam arasına bilinçli bir aralık yerleştirir. Bu aralık olmadan gün uykuya, uyku ertesi sabaha dönüşerek sürer ve birikim katlanır. Mektup günün kaydı değildir. Gün ile onu yaşamış kişi arasındaki boşluktur; görünür ve kullanılabilir hâle getirilmiş boşluk.

Mektubun, zihinsel bir gözden geçirmenin işe yaramadığı yerde işe yaramasının nedeni budur. Kendi hâline bırakılan zihin döngüye girme eğilimindedir. Cümleler kuran el ise ilerleme eğilimindedir.

Gönderilmeyen mektup

Ahşap üzerinde, yakılmamış bir tütsü çubuğu ve küçük bir ametist taşının yanında pamuk ipiyle bağlanmış, katlanmış ve gönderilmeyecek bir mektup.

Goenka geleneğindeki on günlük Vipassana inzivalarında katılımcılar ilk dokuz gün "soylu sessizlik" olarak adlandırılan uygulamayı sürdürür: konuşmak, okumak ve yazmak yoktur. Onuncu gün sessizlik sona erer. Bu gelenekte uzun süredir yer alan katılımcılar arasında gayriresmî bir uygulama gelişmiştir: konuşmaya dönmeden önce, son akşam inzivadan önceki hâllerine bir mektup yazmak. Mektup gönderilmez. Hiç kimseye, on gün önce gelen kişiye ya da varış gününün kendisine hitap eder.

Bu biçimin günlükten farklı olarak yaptığı şey, deneyimi bir okur gerektirmeden dışsallaştırmaktır. Uğruna gösteri yapılacak bir izleyici, el yazısını yargılayacak gelecekteki bir benlik yoktur. Mektup saklanmak için değil, yazılmak için vardır. Gerçekten gönderilmeyecek olmanın özgürlüğü, yazarı tutarlı olma baskısından kurtarır ve sayfaya daha dürüst bir şeyin gelmesine izin verir.

Anlatı terapistleri Michael White ve David Epston, gönderilmeyen mektubu 1990 tarihli Narrative Means to Therapeutic Ends çalışmalarında terapötik bir yazı biçimi olarak belgeledi. Austin'deki Texas Üniversitesi'nde araştırmacı James Pennebaker, 1986'dan itibaren ifade edici yazma üzerine çalıştı ve art arda günlerde on beş ila yirmi dakika boyunca duygusal açıdan önemli olaylar hakkında yazmanın, kişinin kendi bildirdiği iyilik hâlinde ölçülebilir değişimlerle ilişkili olduğunu buldu. Bu bulguların hiçbiri bir reçete değildir. İkisi de aynı gözleme işaret eder: Deneyimi cümlelere dönüştürme eylemi, tek başına deneyimin yapmadığı bir şeyi yapar.

Açık bir defterin üzerinde duran bir kaleme uzanmış el ve yanında yükselen ince bir tütsü dumanı.
Bir an ile sonraki an arasındaki duraklamayı düşündüren, gri bir alan içinde duran tek ve soluk altın renkli soyut bir fırça darbesi.

Nasıl yazılır?

Bu bir şablon değildir. Şablon, amacın önüne geçer; amaç, zor bir günün genelleştirilmiş hâlini değil, gerçekten yaşadığınız o belirli günü görmektir.

Herhangi bir sırayla, istediğiniz uzunlukta üç hamle:

  • Gerçekten orada olduğunuz bir anı adlandırın. En önemli anı değil. Gerçekten orada bulunduğunuz, bir şeyi fark ettiğiniz, bir şeyi seçtiğiniz, yaşananların dokusunu hissettiğiniz anı. Çok küçük olabilir. Yerine oturan bir konuşma. Belirli bir saatte ışığın niteliği. Bir kararın netleştiği an. Olabildiğince somut yazın.
  • Olmadığınız bir anı adlandırın. İtiraf olarak değil, kendinizi eleştirmek için hiç değil. Gözlem olarak. Ignatiusçu gelenek bu fark edişe, içinize kapanmış o duyguya, otomatik pilotta ilerlediğiniz yere "ıstırap" adını verir. Onu adlandırmak, onu yargılamakla aynı şey değildir. Sadece onu görmektir; bu da herhangi bir şeyin değişmesinin ilk koşuludur.
  • Yarın uyanacak olan hâlinize bir cümle yazın. Öğüt değil. Bir karar da değil. Bugünden yarına bir şey taşıyan bir cümle: bir gözlem, bir soru, küçük bir niyet. Stoacılar buna proairesis adını verirdi: Gün ne getirirse getirsin size ait kalan tek şey olan seçim yetisi. Bu cümle, onun hâlâ var olduğunu hatırlatır.

Yanınızda taşıdığınız mektup

Günlük kaydı sayfada kalır. Mektup yolculuk eder. Gönderilmeyen bir mektup bile gününü yaşamış benlikten, şimdi onunla ne yapacağına karar vermesi gereken benliğe doğru hareket eder. Bu küçük geçiş önemsiz değildir. Aslında çalışmanın bütün amacı budur: kaydetmek değil, bir şeyi karşıya geçirmek.

Yazdığınız şey zaten size ait. Onu göndermeniz, paylaşmanız ya da yarın yeniden okumanız gerekmez. Onu yazma eylemi, bütünleştirme eylemiydi; günün dile getirilmesi, dağınık saatlere içindeyken sahip olmadıkları bir biçimin verilmesi. Bu pratiği geliştiren Cizvitler, modern anlamda verimlilikle ya da kişisel gelişimle ilgilenmiyordu. Onların ilgilendiği şey dikkatti: Kısa süreliğine, kusurlu da olsa incelenen bir hayatın daha tam anlamıyla yaşanabileceği ihtimali.

Buradaki tek davet budur. Sabah başka biri olmak değil; bugün en azından bir kez kendisinin farkında olmuş biri olarak yarına varmak. Mektup zaten yazıldı. Artık sayfayı kapatabilirsiniz.

Bu konuda daha fazlası

Tüm yazılar: Ritüeller →
Open journal beside a lit pillar candle, incense smoke, and carnelian mala beads on a dark wooden surface at night

Mum Işığında Yazıya Dökmek

Ritüeller5 dk okuma
A single teapot and one cup of tea on a wooden table in soft morning light

Neden Yalnızca Bir Fincan Çay Yapıp Orada Bırakasınız?

Ritüeller4 dk okuma
A cooling cup of tea and a thin curl of incense smoke beside a window at dusk in a quiet European sitting room

Yatmadan önce gevşemek için beş dakika gerçekten yeterli mi?

Ritüeller3 dk okuma
A cleared autumn morning table by a window with a lit candle, tea, an open journal, and grounding stones in soft September light

Kendine Dönüş Eylül’ü: Tatil Sonrası Bir Yenilenme

Ritüeller7 dk okuma

Mağazada

Beyaz Adaçayı Reçine Tütsüsü, Banjara White Sage £4.49
Florida Water Ritüel Oda Spreyi Lavanta Paçuli Avalon Uçucu yağlar £15.95£113.93 / lÜyelere: +£0.80 geri
Oda Spreyi Lavanta Tarlaları 100ml 100 ml 5,0 (2)£9.95£99.50 / lÜyelere: +£0.70 geri
Ametist Yuvarlanmış Taşlar Afrika Küçük 24 Parça 24 taş · 10-30 mm £8.95Üyelere: +£0.70 geri
Ham Ametist Kristal Uçları 500g 500 g 4,6 (5)£17.99£35.98 / kgÜyelere: +£1.15 geri

Bu hikayeyi paylaş