Bescherming

Bescherming is een van de oudste bedoelingen binnen menselijke gebruiken. Elke cultuur heeft er een woord voor en heeft er voorwerpen omheen verzameld. Het woord zelf komt van het Latijnse protegere: ervoor plaatsen, afschermen wat erachter ligt. Het is een woord voor grenzen, een woord voor standvastigheid.

De ervaring van bescherming is heel eigen: niet de afwezigheid van moeilijkheden, maar de aanwezigheid van een grens die je hebt besloten niet te overschrijden. De traditie heeft eeuwenlang geleerd dat die grens onderhoud nodig heeft: grenzen hebben herinneringen nodig, en herinneringen hebben voorwerpen nodig.

In de steentraditie geldt: hoe donkerder de steen, hoe centraler zijn plek hier. Zwarte toermalijn, obsidiaan, rookkwarts, onyx, shungiet. Dit zijn de metgezellen waar de traditie naar grijpt. Rookkwarts hoort in de yogische kaart bij het wortelchakra; zwarte toermalijn staat in de Europese edelsteenkunde al eeuwenlang bekend als de steen die de grens bewaakt. Onyx, met zijn afwisselend zwarte en witte banden, heeft een Romeinse geschiedenis van zegelringen en vastberaden intenties.

In geur is de traditie ouder en breder. Rozemarijn voor herinnering en grenzen. Cederhout voor aarding. Salie en wierook voor het reinigingsritueel. Palo santo, zorgvuldig gebruikt en met respect voor de herkomst van het hout.

Het eerlijke advies van de traditie: bescherming komt niet voort uit het bezitten van het voorwerp. Ze komt voort uit de beoefening die het voorwerp in beeld houdt. Kies één steen, één geur. Zet die op een plek waar je hem overdag ziet. Wanneer je oog erop valt, laat dat moment dan een ademhaling en een terugkeer zijn: Ik ben hier, dit is mijn grens. De herhaling is de beoefening. Het voorwerp houdt de herinnering vast.

Hieronder vind je de selectie voor bescherming uit de catalogus: stenen, wierook, oliën en voorwerpen voor het bewaken van grenzen, iets wat iedereen aangaat.