Slaap

Je lichaam weet al hoe het moet slapen. Dat heeft het elke nacht van je leven gedaan. De traditie eromheen draait eigenlijk om de signalen: de seintjes die een druk hoofd vertellen dat de dag erop zit.

De gebruiken zijn eeuwenoud en specifiek. De Grieken legden amethist bij het bed voor een rustig hoofd. De Romeinen baadden met lavendel; de naam is simpelweg lavare, wassen, en al tweeduizend jaar staat die voor schoon linnengoed en rustigere nachten. Kamille verhuisde van de moestuin naar het nachtkastje. Maansteen volgde de maan. De adviezen zijn altijd rustig: hetzelfde tijdstip, dezelfde geur, dezelfde steen even in je hand voordat het licht uitgaat.

Deze voorwerpen ondersteunen je ritueel, maar vervangen het niet. Een paar druppels lavendel, elke avond op hetzelfde tijdstip. Een steen op het nachtkastje als tastbare bladwijzer voor een voornemen dat anders tegen tienen zou vervagen. Het stille advies van de traditie is om de herhaling het werk te laten doen. Een ritueel is, in de eenvoudigste vorm, herinnering met hulpmiddelen.

De oprechte uitnodiging is deze: kies één ding, geef het een kleine plek in je avond en vertrouw erop dat je lichaam het signaal leert herkennen. Slaap die je zo opbouwt, is weinig glamoureus en komt langzaam, maar blijft.

Hieronder: de avondcollectie van de catalogus. Stenen die de traditie met rust in verband brengt, geuren voor het laatste uur van de dag en voorwerpen die alleen bedoeld zijn om de overgang wat zachter te maken.