Handgesneden kunstwerk van parasietenhout - opstijgende zeeschildpad

• De houtnerf verschuift over het schild en de vinnen en volgt de rondingen die de beeldsnijder heeft aangehouden, in plaats van een fabrieksmal.
• Donkere lijnen en vlekken markeren waar parasitaire groei sporen in het hout heeft achtergelaten. Dit zijn geen gebreken, maar juist de reden waarom het hout karakter heeft.
• De randen zijn organisch gelaten: de vinnen lopen ongelijk taps toe, de schildrand vertoont een natuurlijke golving en de basis volgt de oorspronkelijke contour van het hout.
• Hij is licht genoeg om met een kleine zelfklevende haak of schilderijspijker aan de muur te hangen en stabiel genoeg om vrijstaand op een vlak oppervlak te staan.

Parasietenhout is afkomstig van bomen in Indonesië die door parasitaire klimplanten zijn gekoloniseerd. Terwijl de klimplant in de stam groeit, onderbreekt hij de nerf, waardoor donkere aders, knoesten en onregelmatige patronen ontstaan. Wanneer de boom uiteindelijk wordt geveld, wordt dit hout, dat vaak als minderwaardig of resthout wordt beschouwd, in kleine sculpturale stukken gesneden in plaats van weggegooid. Elke schildpad wordt met de hand gevormd met beitel en mes, waarbij de natuurlijke structuur van het hout wordt gevolgd in plaats van die tot uniformiteit te dwingen. Daardoor verschilt elk exemplaar in tint, nerfverloop en de plaatsing van de donkere markeringen.

Hij kan op elk vlak oppervlak staan of aan de muur worden bevestigd met een kleine haak of zelfklevend bevestigingspad achter het schild. Neem hem af en toe af met een droge doek. Vermijd langdurig direct zonlicht, dat de lichtere tinten na verloop van tijd kan doen verbleken, en houd hem uit de buurt van stoom of een hoge luchtvochtigheid, omdat onbehandeld hout vocht opneemt en kan kromtrekken.

De zeeschildpad die naar het licht stijgt, is al lange tijd een motief voor geduld, volharding en een veilige overtocht over oceanen. In kustculturen van de Stille Oceaan tot het Caribisch gebied staat hij voor navigatie en de gestage reis naar huis. Hier wordt hij eenvoudigweg als vorm aangeboden, als een klein sculpturaal gebaar en niet als een pronkstuk. Toch geeft de opwaartse helling hem een stille optimistische uitstraling die past op een werkplek, een plank in de slaapkamer of in een hoek van een ruimte die iets levends kan gebruiken zonder verzorging nodig te hebben.

Hij past bij iemand die houdt van natuurlijke materialen, een kustachtige stijl of kleine sculpturale objecten die persoonlijk aanvoelen in plaats van massaal geproduceerd. De organische variatie maakt hem tot een blijvend geschenk in plaats van een onpersoonlijk cadeautje, en het verhaal achter het hout — hergebruikt, met de hand gesneden, geen twee hetzelfde — zorgt er vaak voor dat mensen hem zichtbaar blijven neerzetten.