Orgoniet-waterstaaf, gesneden met koper en edelsteensplinters

• De hars is transparant genoeg om de koperen spiralen en verspreide edelsteenstukjes door het oppervlak heen te zien. Ze vangen het licht wanneer je de staaf draait.
• Hij is aan beide uiteinden puntig geslepen, zodat de staaf symmetrisch in de hand ligt, zonder vaste richting of onderkant.
• Het gewicht voelt stevig maar niet zwaar aan. De hars geeft de staaf een ander gevoel dan een staaf van puur kristal: compacter dan hout, lichter dan massief metaal.
• Elke staaf verschilt een beetje in de plaatsing van de steentjes en het koper, omdat die zich in de mal zetten voordat de hars uithardt.

Orgoniet is een composietmateriaal dat in de jaren 30 werd ontwikkeld door Wilhelm Reich, die een universele levensenergie theoretiseerde die hij orgon noemde. Het materiaal zelf is een gekatalyseerde hars (meestal polyester of epoxy), gemengd met metaaldeeltjes en vaak kleine stukjes kwarts of edelsteen. Het idee erachter, dat nooit wetenschappelijk is onderbouwd, is dat de afwisselende lagen organische hars en anorganisch metaal een veld creëren dat in wisselwerking staat met omgevingsenergie. Tegenwoordig wordt het gebruikt bij alternatieve welzijnspraktijken, in de buurt van elektronische apparaten, in meditatieruimtes of gewoon als symbolisch voorwerp. Deze staaf is gemaakt in India, waar kleine werkplaatsen orgoniet met de hand gieten in eenvoudige mallen. Daardoor is de verdeling van koper en steentjes in elk stuk uniek.

Sommigen houden de staaf vast tijdens meditatie of energiewerk en gebruiken hem als focusobject of hulpmiddel om een intentie te bepalen. Anderen zetten hem op een bureau, nachtkastje of altaar als herinnering aan een ritueel of gewoon omdat ze hem mooi vinden. Hij hoeft niet opgeladen, gereinigd of geactiveerd te worden zoals een natuurlijk kristal misschien wel, want de hars is inert en het koper en de steentjes zijn erin verzegeld. Veeg hem af met een zachte, droge doek. Vermijd langdurig direct zonlicht, omdat de hars na verloop van tijd geel kan worden of broos kan raken.

De kern bestaat uit heldere kristalhars (een hard, glasachtig polymeer), die in een mal wordt gegoten en vervolgens wordt bewerkt om de dubbele punt af te werken. Binnenin zitten koperdraadspiralen, kleine metaalvijlsels (waarschijnlijk aluminium of staal) en snippers van verschillende edelstenen. De precieze stenen verschillen per partij, maar de mix bevat doorgaans kwarts, amethist en andere getrommelde mineraalfragmenten. Het koper is volgens de traditionele orgoniettheorie het belangrijkste geleidende element; de edelsteensnippers voegen kleur toe en hebben voor sommigen een symbolische betekenis. Het oppervlak is glad en gepolijst, al kun je kleine luchtbelletjes of onregelmatigheden in de hars opmerken. Die zijn kenmerkend voor het gietproces en horen bij het handgemaakte karakter.

Omdat elke staaf afzonderlijk wordt gegoten en de insluitsels tijdens het uitharden in de hars bezinken, zijn er geen twee hetzelfde. Het koperdraad kan in de ene staaf strak en in de andere losser gewikkeld zijn; de kleur en plaatsing van de edelsteensnippers verschilt. De geslepen punt kan scherper of iets ronder zijn, afhankelijk van de hand van de ambachtsman. Deze variatie is bewust en geen gebrek.