Om

Wat het betekent

Om is eerst een klank en pas daarna een teken. De Upanishads spreken erover als de klank van Brahman, de uiteindelijke werkelijkheid, en één korte tekst, de Mandukya Upanishad, is er geheel aan gewijd. Daarin staan de drie klanken voor waken, dromen en droomloze slaap, en de stilte erna voor de toestand voorbij alle drie.

Het geschreven teken

Het gebogen teken in het Devanagari-schrift markeert sinds ongeveer de zesde eeuw het begin van teksten en inscripties. Tegenwoordig hangt het boven deuropeningen, staat het bovenaan huwelijksuitnodigingen en op huisaltaren in heel India, Nepal en daarbuiten. Ook boeddhisten gebruiken de lettergreep, het bekendst in de mantra Om mani padme hum.

In hindoeïstische huizen opent de lettergreep de dag: de Gayatri-mantra, die velen elke ochtend reciteren, begint ermee, en ontelbare andere gebeden ook.

Thuis

Volgens hindoeïstisch gebruik hoort het Om-teken op een schone, hoge plek: boven de deur, op het altaar, aan de muur van een ruimte waar je oefent. Het hoort niet op de vloer, op kleden of op deurmatten, waar voeten het zouden raken.

Om zingen

Om is bedoeld om te horen. Adem volledig in en laat de klank met de uitademing gaan: een lange, open a, die rond wordt naar u en sluit in een zoem op de m, daarna stilte. Drie rondes zijn genoeg om het tempo van een ochtend te veranderen.

Je hoeft niet hard te zijn. Een lage, gelijkmatige zoem die je voelt in je borst en je gezicht staat dichter bij de beoefening dan volume, en het lukt op een stoel aan een bureau net zo goed als op een mat. Sommige mensen tellen de rondes op een mala, een snoer van 108 kralen.