Mandala

Wat het betekent

Een mandala is een hele wereld in één cirkel. In de hindoeïstische en boeddhistische tantrische praktijk is het een gewijde ruimte met een godheid of een boeddha in het midden, en wie mediteert reist ring voor ring naar binnen, richting dat midden. De buitenste ringen bewaken de weg; het midden is waar de praktijk om draait.

De meeste traditionele mandala's tonen een vierkant paleis binnen een cirkel, met vier poorten die naar de vier windrichtingen kijken. Het vierkant draagt de orde van de wereld, de cirkel eromheen omvat het geheel, en in meditatie treed je in gedachten binnen door een van de poorten.

Hoe het gemaakt wordt

Mandala's worden geschilderd op doek of papier, in brons gegoten, in steen gebouwd of op voorbereide grond gelegd met gekleurde draden en poeders. Tibetaanse monniken maken ze dagenlang van gekleurd zand en vegen het zand daarna weg: een les over vergankelijkheid.

In de twintigste eeuw tekende de psycholoog Carl Jung zelf mandala's en hielp hij het woord in het westerse denken te brengen. Daarom betekent het nu ook elk cirkelvormig ontwerp met een sterk middelpunt.

Thuis

Mensen hangen een mandala op een plek waar het oog kan rusten: boven een meditatiehoek, tegenover een leesstoel, in een gang waar je meerdere keren per dag langs loopt. Anderen houden een eigen schrift bij, getekend met een passer en op een avond langzaam ingekleurd.

Een mandala kiezen

Een traditionele mandala bevat de figuren en symbolen van één bepaalde praktijk; een decoratieve houdt de cirkel en het middelpunt, maar laat die figuren weg. Allebei geven ze het oog een plek om naar terug te keren. Houd bedrukte en geschilderde stukken uit de felle zon.